Lablab purpureus (L.) Sweet (Indian bean) jest ważną rośliną uprawną uprawianą w suchych i półpustynnych regionach Indii. Jest to jeden z najczęściej uprawianych gatunków roślin strączkowych i ma wiele zastosowań. Podczas badania przeprowadzonego we wrześniu 2010 roku na L. purpureus w dystrykcie Mysore (Stan Karnataka) z 40 do 80% zachorowalnością na 130 ha badanych upraw polowych, co stanowiło 20 do 35% szacowanej utraty plonów. Objawy pojawiły się jako małe martwicze plamy na górnej powierzchni liścia. Plamy na liściach utrzymywały się przez cały sezon pod łagodnym zakażeniem z wytwarzaniem konidiów w skupiskach na osiowej powierzchni liści. Grzyb Dueteromyceteous wyizolowano z uszkodzonych tkanek liści, które sterylizowano powierzchniowo 2% roztworem NaOCl2, a następnie trzykrotnie przemyto, wysuszono, zaszczepiono na pożywce agarowej dekstrozy ziemniaczanej (PDA) i inkubowano w temperaturze 28 ± 2°C przez 12 godzin naprzemiennie przez 7 dni. Kolonia grzybów z grzybnią powietrzną przeplataną ciemnymi sporodochiami w kształcie poduszki składa się z krótkich, zwartych konidioforów o dużych izodiametrycznych, samotnych, murowanych, brązowych, kulistych do gruszkowatego stożka (29,43 do 23,92 µm). Izolat grzybów został zidentyfikowany jako Epicoccum sp. na podstawie cech mikromorfologicznych i kulturowych (1). Dalsza autentyczność grzyba została potwierdzona przez amplifikację PCR wewnętrznego regionu transkrybowanego (ITS)przy użyciu uniwersalnego startera ITS1/ITS4. Amplifikowany produkt PCR oczyszczono, zsekwencjonowano bezpośrednio, a badanie BLASTn wykazało 100% homologię do Epicoccum nigrum Link. (DQ093668.1 i JX914480.1). Reprezentatywna Sekwencja E. nigrum została zdeponowana w Genbanku (nr Akces. KC568289.1). Wyizolowany grzyb został następnie przetestowany pod kątem jego patogenności na 30-dniowych zdrowych roślinach L. purpureus w warunkach szklarniowych. Zawiesinę konidialną (106 konidiów/ml) zastosowano w postaci sprayu dolistnego (trzy replikaty po 15 roślin każdy) wraz z odpowiednimi kontrolami. Rośliny były utrzymywane w wysokiej wilgotności (80%) przez 5 dni i w temperaturze otoczenia (28 ± 2°C). Objawy plamistości liści obserwowano po 25 dniach od zaszczepienia. Ponadto patogen został ponownie wyizolowany i potwierdzony cechami mikromorfologicznymi. Stwierdzono, że E. nigrum powoduje po zbiorach rozkład kantalupy w Oklahomie (2). Opisywany jest również jako endofit (3). Występowanie jako patogen na lablabie nie było wcześniej zgłaszane. Według naszej wiedzy jest to pierwszy raport o występowaniu E. nigrum na L. purpureus w Indiach powodujący chorobę plamistą liści.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.